رد شدن به محتوای اصلی

سخنی با خوانندگان !

یکی از دلایلی که خیلی دیر به دیر مینویسم میتواند این هم باشد که دور افتادم از مخاطبینم .
پیش تر ها در بلاگفا به دلیل راحت حلقوم بودن سیستم عاملش و اینکه فیلتری در کار نبود یکمی نزدیک بهم بودیم . آمار وبلاگ همان است که بود حالا مقداری  کم و زیاد در برخی نواحی . اما سیستم نظر خواهی برای خوانندگان دشوار شده و ارتباط دو طرفه من با بیشتر دوستانم تقریبن قط شده است .
بردارید یکجورایی به نویسنده مورد علاقه تان برسانید که آیا نوشته هایش را دوست دارید ، آیا دنبالش میکنید هنوز . آیا دلتان تنگ میشود وقتی که نمی نویسد و یا کم مینویسد ؟
 چند وقت است بدجوری ویر کرده ام که داستان بنویسم و خودم هم تصویر سازی اش کنم . بنظرت من این قابلیت را دارم که بتوانم چیز درست و درمانی بنویسم . با همین ادبیات وبلاگی ام ؟

راه های تماس همینجا ، همونجا ، و اینطور جاها :
alitajad0d@yahoo.com




نظرات

‏ناشناس گفت…
بله ، میخونم و دوست دارم !
۱۴ اسفند, ۱۳۹۰
‏Unknown گفت…
سلام
نمیدونم با اینکه قبلنم گفتم در اینمورد،بازم اجازه دارم یا نه اما میگم چون سوپرایز شدم واز حالام منتظرم .البته به نظر من قبلنا متفاوت با حالا وبهتر می نوشتید.شایدم این تفاوت،یه تغییر مثبته وبه این دلیله که سواد وتجربه تون بیشتر شده، در حالیکه من سر جای قبلی خودمم ونمیتونم درکش کنم(کاملا"جدی).
حالا یه سوال :چرا سیستم نظراتتون رو یه کم تغییر نمی دید؟حالا لازمه همه ثابت کنن ربات نیستن!من از الان عزا گرفته ام برا اون دو کلمه.
۱۵ اسفند, ۱۳۹۰
‏Mute Vision گفت…
بنویس ، تصویرشم که از خودت باشه دیگه چه بهتر . من که حتما می خونمت رفیق .
۱۵ اسفند, ۱۳۹۰
‏مرسده گفت…
ببین یه کاری کردی از گودر بکوبم بیام تو وبلاگت که نظر بدم.
راستش رو بخوای قبلن که بلاگفا بودی من به خاطر ِ موسیقی ِ قالبت میومدم و میخوندمت و خب چون کامنتدونی جلو چشمم بود یه نظری هم میدادم. دلیل مسخره ای باشه شاید ولی همینیه که گفتم.
الان توی گودر میخونمت فقط. البته درسته که کم مینویسی. کلی مینویسی. یه طوری از دل نمیاد نوشته هات. مخاطب برات مهم‌تر شده تا دل ِ خودت. اینه که شاید دور افتادی. اون نوشته هایی که از دخترت مینوشتی. از کودکی‌ت. از احساساتت نسبت به دور و ورت. دیگه نیست. عمومی شده نوشته هات. راستش من یکی دلم واسه قدیمات تنگ شده. شاید واقن واسه اون موسیقی‌ه بود که اون حس رو داشتم به نوشته‌هات

این چیزی هم که گفتی داری. قابلیت‌ش رو میگم
۱۵ اسفند, ۱۳۹۰
‏بهار گفت…
من از گودر می‌خوانم و دوست دارم بعضی از نوشته‌هایتان را. بعضی‌‌هایشان را هم نه. اما همیشه از گودر می‌خوانم نوشته‌هایتان را. خب اگر بیشتر بنویسید؛ خوشحال‌تر می‌شوم.
۱۶ اسفند, ۱۳۹۰
‏ناشناس گفت…
boro ke darimet!
۱۶ اسفند, ۱۳۹۰
‏Altajino گفت…
تازه فهمیدم چه می فرمائید در مورد ربات : ) ببینم چه می توانم بکنم
۱۶ اسفند, ۱۳۹۰
‏Unknown گفت…
مرسده عالی گفته.یعنی منم دقیقا"همینو می خواستم بگم.اما من چون اعتماد به نفس ندارم تقصیراحساسمو گردن گرفتم.
پس حالا با شهامت بیشتری یه پیشنهادم میدم:میشه یکیشم شبیه قصه های من و بابام اریش کستنر(اگه درست نوشته باشم)قصه های شما و شهرزادتون باشه.
۱۶ اسفند, ۱۳۹۰
‏Altajino گفت…
از همه دوستانم ممنونم . از همه ایمیلا حتا و انایی که تو فیس بوک نظرات خوب دادن جدن .

همکاری زیاد دارم میکنم . با دوستان . اما خب میخوام برای خودم کاری کرده باشم
قصه عشق سالهای جنگ در برنامه ام است که شوخی جالبی با سوژه جنگ و عشقهای درگیر شده باهاش . که شامل جنگهای مختلف میشه . دفاع مقدس خودمان ؟ نوچ ! دیوانه ام مگر
۱۶ اسفند, ۱۳۹۰
‏ناشناس گفت…
من اینجاو نوشتهاتو دوست دارم.بیشتر روزا سرمیزنم.
۱۷ اسفند, ۱۳۹۰
‏روزنامه دیواری گفت…
اوهوم. من می خونمش و به دیگران هم توصیه می کنم
۲۶ اسفند, ۱۳۹۰
ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

آخه آقامه دوسش دارم ( یه یه یه یه نُنُر ! )

امشب که نه فردا عاشورا است یا تاسوعا ؟ من نمی دانم کدامیکی اولی است . حوصله ندارم به این چیزها فکر کنم .احترامتان سر جای خودش . عذا دار باشید یا عزا دار باشید . در عالم خودتان سیر کنید . خوشبحالتان اما بروید جان مادرتان توی خانه خودتان این کار را بکنید من می خواهم آلبوم جدید شاهین نجفی را گوش کنم که تازه دانلود کردم . این مرد بسیار موزیک وکلام زیبایی دارد اما خودش به شدت بی شخصیت و لمپن است . من رشتی ام مثل کامبیز وی او ای و احتمالن با انزلی چی ها مشکل باید داشته باشم . این انزلی چی ها هستند که مشکل دارند با همه . دعوا دارند کلن . توی خیابان الکی بهت گیر می دهند و گله ای میریزند سرت و با چاقو می زنندت حتی اگر حامله باشی . قدیمها که اینطوری بودند الان نمی دانم آدم شده اند یا نه ! باری، از این سر وصدا می گفتم .الان یک نواری گذاشته اند زیر پاساژ که من یک لحظه در خودم بودم دیدم صدای جیغ و داد می آید . یک آن فکر کردم مردم سوار بر سفینه شهر بازی شده اند اما داشتند عزاداری میکردند . یک یارویی با یک صدایی که عین فیلمهای پور.ن  بود حین حین حین حین میکند و مردم استقبال میکنند از این جست و خیز یک...
۹۳ نظر
بیشتر بخوانيد

یادداشتهای پراکنده

  روزهای زیادی از کودکی تا همین امروز که نرم نرم دارد ۴۳ سالم میشود تنها، اندوهگین و در انزوا بودم. هربار به گذشته برمیگردم یادم می‌آید یک گوشه ساکت‌تری نشسته بودم. توی حیاط خلوت پشت خانه، توی اتاق، توی آن اتاق مملو از لباس مهمانی‌ها، توی آیینه خیره به چشمهام، توی کارگاهم، گوشه‌ی یک روستا، پشت مبل بزرگ خانه وقتی همه خواب بودند و مادر نبود و من همیشه بی‌دلیل گریه میکردم! گریه کردن به مثابه خود ارضایی و به مثابه مناجاتی چیزی بود. حالا نمیدانم دیر شده یا نشده. اما نه تنها نمیخواهم گریه کنم بلکه میخواهم خیلی آگاهانه برگردم پشت مبل سیاه، توی حیاط خلوت و سایر جاها، موسیوی کوچک گریان را در آغوش بگیرم و بگویم ببین نمیخوام بهت بگم قرار است این‌گوهی که توشیم جای بهتری بشه اما باور کن اصلا ارزشش را نداره. میدونم قراره چی بشه، من از همونجا اومدم پیشت، اما ببین من من من من همیشه خدا کنارت هستم.. ما باهم این رو هم رد میکنیم .. موسیو تاجینو روز رحلت  #یادداشت_های_پراکنده
ارسال یک نظر
بیشتر بخوانيد
از اینترنت چک کردم طلوع آفتاب به وقت بمبئی و بعد گفت ۵صبح. ساعت گوشی را کوک کرده اما ساعت بدنم دقیقتر بود. یک ربع به پنج بیدار  شدم و دیدم ساعت را برای ۵عصر کوک کرده بودم. سریع پوشیدم و کوله را برداشتم و از هاستل بیرون پریدم. تمام طول راه کوتاه هاستل تا ساحل را دویدم. کوچه باران زده بود. خاک باران خورده بود و سنگفرشهای خیابان‌های بمبئی را شسته بود. انگار خدا این هندی‌ها را دوست دارد. صبح تا شب کثافت میریزند توی خیابان و نیمه های شب باران همه را میشوید. به بندر رسیدم. کشتی های پهلو گرفته‌ی چوبی. نگاه مردم غریبه. مردی که رو به آسمان و خورشید و دریا دعا میکرد. مرد تاکسیچی که ازو پرسیدم خورشید از کجا در می‌آید و او آدرسش را دقیق میداد: پشت آن کشتی بزرگ، کمی آنطرفتر از دروازه هندوستان، نوک آن ساختمان بلند.خورشید یک ربع دیگر بیرون میزند.. کلاغهای گرسنه، سگهای بیدار نشده، گداهای چشم باز نکرده پول طلب کرده، این هند بود.. این خورشیدی بود که از پشت دریاها و ابرها.. از این سوی کره زمین بیرون آمده و این من بودم که خورشید را بوسیده و سمت تو راهی کرده بودم.. پس از این هرکجا خورشیدم را ببینم ب...
ارسال یک نظر
بیشتر بخوانيد