رد شدن به محتوای اصلی

و اعتراف می کنم

یعنی من می خواهم بگویم باور کن اگر یکروز زبان همگی مان لال گذرم آنطرفها افتاد به هرچه که از اول عمرم کرده ام و شرم شرقی نگذاشت بکشمشان اعتراف خواهم کرد . باور کن .

این کارتون از لابلای شعری به نام " من اعتراف می کنم " که نمی دانم کیان ساخته و کیان نواخته اند بیرون جهید . خودت بگرد پیدایش کن و گوش بده و لذتش را ببر . یعنی با همه طنز تلخی که دارد آنجا که می گوید :"  من اعتراف می کنم فقط نگو به دخترم ، در این یکی دوماه من چه آمدست بر سرم " باید دست روی دست گذاشت یا بغض کرد بی خیال تیروئید و اینها شد ؟

پ.ن : حجم کار کمی زیادتر از همیشه است تا بتوانی عکسها را بهتر ببینی .


+;نوشته شده در ;2010/7/14ساعت;20:43 توسط;.:ALITAJADOD:.; |;

نظرات

برنز گفت…
چهارشنبه 23 تیر1389 ساعت: 21:46
fatemeh گفت…
چهارشنبه 23 تیر1389 ساعت: 22:1

slm karikatore bahal bud khoshhal misham age be man sar bezanid!!!mamnon bye
اتی گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 0:38

فقط خواستم بگم من زیاد میام اینجا و هنوز جوابی برای "چرا"یش پیدا نکرده ام!!!
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 3:10

کاش اعترافات من هم قابل پخش بود!
صادق صادقی گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 3:17

خیلی ظریف، خیل پر محتوا و خیلی قشنگ استشاد باشی
مرسده گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 5:54

شما چطور دلت میومد قورباغه رو از بند رخت آویزون کنی آتیشش بزنی؟ :))
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
نه من نکردم هیچکدام از این کارها رو به غیر از دوتا ، یکی آتیش زدن مورچه ها که شرمندم و یکی دیگه که نمی تونم بگم چون خیلی بعدن شرمنده تر می شم . همون موقعش هم آبرو ریزی محض بود ! :)
الین گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 10:20

کل شعرش و خوندم . نتونستم فایل صوتیش رو بگیرم . تاثیر گزار بود . در ضمن کاریکاتور شما هم فوق العاده بود.
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
پاسخ سوال خصوصی : چرا اما دیگر سر نمی زنم . پسوردش را گم کردم و کلن هم دوست ندارم اینجور جاها را .
الین گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 12:12

مرسی . فقط فکر کردم فضای خوبیه برای بیان خیلی حرفها و فهمیدن نظر دیگران البته اگر مهم باشه . البته از هر وسیله به هر نحوی میشه استفاده کرد .
فسانه گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 13:46

تمام کاریکاتورها یک طرف، این یکی هم یک طرف دیگر. عالی بود..این لنگه کفش چقدر شخصیت دارد، انگار دارد پیروزمندانه به ریش همه می خندد، اصلا انگار صورت آدمیزاد است... ...s.ema هم خیلی باحال بود.ایمیلتان را چک کنید لطفا.
مرتضی گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 13:53

کمپزیسیون (ترکیب بندی) این کار شما خیلی خوب و محکم از آب درآمده. بر خلاف آن تصویر آرایشگاهی که شاید البته شما عمدا" آن طوری اش کرده اید.ضمنا" تغییر بزرگ دیگری هم در این کار رخ داده است: شما دیگر کفشها را مثل سابق نمیکشید.
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
مرسی . بله باید هر چیزی را که می کشم در یک کارتون با خودم فکر کنم که مستقلن دارم همان را میکشم فقط ، اینطوری به جزئیات بیشتر توجه می کنم و آنها هم به من در کل کمک می کنند .
چپ‌كوك گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 15:53

كار قشنگيه كاركاتوريست درك نشده. من كاملا دركت مي‌كنم. :) دارم با خودم كلنجار مي‌رم كه تو يه رمان حرف‌هاي نزده رو بزنم. هر چه بادا باد.
روشنك گفت…
پنجشنبه 24 تیر1389 ساعت: 19:44

وااااااااي !.. اين واااااي در اثر فكر كردن به كارهاي بدم در طول عمرم ( البته همچنان هم ادامه دارند .. ) از آن ته ته هاي قلبم بيرون جهيد يكهو هااااا .. اگر پاي من به اين جور جاها كشيده بشود كه ديگر هيچ چي .. به ازاي هر كار بدم اگر يك شلاق بخواهند بهم بزنند احتمالن 10000 شلاق مي شود و ديگر .. هيچي !.. فقط تفاوت من با تو در اين است كه نمي دانم چرا به خاطر هيچ كدام از آن كار بد ها اصلن عذاب وجدان يا احساس شرمندگي شرقي ندارم و گاهي كه حوصله ام سر مي رود بهشان فكر مي كنم و لبخند شيطنت آميز لذت بخشي در گوشه لبها ظاهر مي شود خود به خود همين طوري .. !.. احتمالن اين بازجوها را بيشتر عصباني خواهد كرد و يه 10000 تا ديگر به حكمم اضافه خواهند كرد .. هه هه ..بياييد همه با هم دعا كنيم گذرمان اين جورجاها نيفتد و آنها هم كه افتاده هر چه زودتر رها شوند بروند پيش دختر كوچولوهايشان ..
یکشنبه 27 تیر1389 ساعت: 0:29

من اعتراف می کنم
پسرک گفت…
یکشنبه 27 تیر1389 ساعت: 15:0

اینا توی فکرت بوده یا واقعنی بوده ؟ آهنگ وبلاگ هم عالیه. از پریسنر ه ؟ به وبلاگ من هم سر بزن لطفا
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
حتمن سر میزنم همشهری :) نه اینها کار من نبود فقط یکی دو مورد که از مورچه ها برای کشته شدنشان و از مادرم برای آبرو ریزی و زحمت شستشو و اینها معزرت می خوام :) اون قورباقه رو هم داداش ناصر ( دوستم ) آتیش زد البته نمرد فقط یک وقی کرد و پرید از بند رخت و رفت به غیبت کبری :)
لعبت گفت…
یکشنبه 27 تیر1389 ساعت: 15:20

سلام عالی بود دست مریزاد ای دوست
فاخته گفت…
یکشنبه 27 تیر1389 ساعت: 22:6

والا اينا به ما نگاه هم كنن اعتراف مي كنيم
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
:)
مینا گفت…
دوشنبه 28 تیر1389 ساعت: 19:7

ما اعترافاتمان را، از آنجا که اندکی طویل بود میخ کردیم توی بلاگمان ... ممنون برای کارتون خاطره و غم و ... خیلی چیزهای انگیز دیگر !

پست‌های معروف از این وبلاگ

آخه آقامه دوسش دارم ( یه یه یه یه نُنُر ! )

امشب که نه فردا عاشورا است یا تاسوعا ؟ من نمی دانم کدامیکی اولی است . حوصله ندارم به این چیزها فکر کنم .احترامتان سر جای خودش . عذا دار باشید یا عزا دار باشید . در عالم خودتان سیر کنید . خوشبحالتان اما بروید جان مادرتان توی خانه خودتان این کار را بکنید من می خواهم آلبوم جدید شاهین نجفی را گوش کنم که تازه دانلود کردم . این مرد بسیار موزیک وکلام زیبایی دارد اما خودش به شدت بی شخصیت و لمپن است . من رشتی ام مثل کامبیز وی او ای و احتمالن با انزلی چی ها مشکل باید داشته باشم . این انزلی چی ها هستند که مشکل دارند با همه . دعوا دارند کلن . توی خیابان الکی بهت گیر می دهند و گله ای میریزند سرت و با چاقو می زنندت حتی اگر حامله باشی . قدیمها که اینطوری بودند الان نمی دانم آدم شده اند یا نه ! باری، از این سر وصدا می گفتم .الان یک نواری گذاشته اند زیر پاساژ که من یک لحظه در خودم بودم دیدم صدای جیغ و داد می آید . یک آن فکر کردم مردم سوار بر سفینه شهر بازی شده اند اما داشتند عزاداری میکردند . یک یارویی با یک صدایی که عین فیلمهای پور.ن  بود حین حین حین حین میکند و مردم استقبال میکنند از این جست و خیز یک...

یادداشتهای پراکنده

  روزهای زیادی از کودکی تا همین امروز که نرم نرم دارد ۴۳ سالم میشود تنها، اندوهگین و در انزوا بودم. هربار به گذشته برمیگردم یادم می‌آید یک گوشه ساکت‌تری نشسته بودم. توی حیاط خلوت پشت خانه، توی اتاق، توی آن اتاق مملو از لباس مهمانی‌ها، توی آیینه خیره به چشمهام، توی کارگاهم، گوشه‌ی یک روستا، پشت مبل بزرگ خانه وقتی همه خواب بودند و مادر نبود و من همیشه بی‌دلیل گریه میکردم! گریه کردن به مثابه خود ارضایی و به مثابه مناجاتی چیزی بود. حالا نمیدانم دیر شده یا نشده. اما نه تنها نمیخواهم گریه کنم بلکه میخواهم خیلی آگاهانه برگردم پشت مبل سیاه، توی حیاط خلوت و سایر جاها، موسیوی کوچک گریان را در آغوش بگیرم و بگویم ببین نمیخوام بهت بگم قرار است این‌گوهی که توشیم جای بهتری بشه اما باور کن اصلا ارزشش را نداره. میدونم قراره چی بشه، من از همونجا اومدم پیشت، اما ببین من من من من همیشه خدا کنارت هستم.. ما باهم این رو هم رد میکنیم .. موسیو تاجینو روز رحلت  #یادداشت_های_پراکنده
از اینترنت چک کردم طلوع آفتاب به وقت بمبئی و بعد گفت ۵صبح. ساعت گوشی را کوک کرده اما ساعت بدنم دقیقتر بود. یک ربع به پنج بیدار  شدم و دیدم ساعت را برای ۵عصر کوک کرده بودم. سریع پوشیدم و کوله را برداشتم و از هاستل بیرون پریدم. تمام طول راه کوتاه هاستل تا ساحل را دویدم. کوچه باران زده بود. خاک باران خورده بود و سنگفرشهای خیابان‌های بمبئی را شسته بود. انگار خدا این هندی‌ها را دوست دارد. صبح تا شب کثافت میریزند توی خیابان و نیمه های شب باران همه را میشوید. به بندر رسیدم. کشتی های پهلو گرفته‌ی چوبی. نگاه مردم غریبه. مردی که رو به آسمان و خورشید و دریا دعا میکرد. مرد تاکسیچی که ازو پرسیدم خورشید از کجا در می‌آید و او آدرسش را دقیق میداد: پشت آن کشتی بزرگ، کمی آنطرفتر از دروازه هندوستان، نوک آن ساختمان بلند.خورشید یک ربع دیگر بیرون میزند.. کلاغهای گرسنه، سگهای بیدار نشده، گداهای چشم باز نکرده پول طلب کرده، این هند بود.. این خورشیدی بود که از پشت دریاها و ابرها.. از این سوی کره زمین بیرون آمده و این من بودم که خورشید را بوسیده و سمت تو راهی کرده بودم.. پس از این هرکجا خورشیدم را ببینم ب...