سلام علی جان. چطوری؟ نیستی این روزا؟!!! استعداد از سر و روت میباره. اون کله پر از سوژه های نابه.حیفه داره هدر میره. اما من فکر کنم زیادی منتظر باز شدن یخ قلمت موندیا.... یکی دیگه بخر شروع کن ما منتظریم
اشکالی نداره ، چون زمان آق صادق هم کامپیوتر، و حتی (!) اینترنت هنوز کشف نشده بود، و گرنه ایشون به جای دختر اثیری با اون اخلاق گندش، سرش رو با دخترهای چت روم ها گرم می کرد و الآن به جای سنگی بر گوری ، کلی نوه و نتیجه به جای گذاشته بود ... شاید هم عمرش به دنیا بود هنوز !
سلام علی جان می شه خواهش خودم رو دوباره تکرار کنم ازت و شما هم اجابت کنید؟لطف می کنید آدرس و نمایشگاه دوسالانه کاریکاتور که قرار بود توی شیراز باشه رو برای من توی وبلاگم کامنت بذارید ؟؟؟؟ خیلی ممنون می شوم بدونم اصلا کاریکاتوری از شما پذیرفته شد توی دوسالانه یا نه؟روزهای خوبی در پیش داشته باشی و همیشه موفق باشی _______________ ALITAJADOD پاسخ ميدهد : کارهای من در دوسالانه پذیرفته نشد . اما وقتی رفتم کارها را پس بگیرم یکی از کاریکاتورها را پس ندادند و گفتند قرار شده یک نمایشگاه بزنیم ! همون کاریکاتور شیطان و آقا زاده اش . راستی ما امسال شیراز نمیریم ! بس که شما شیرازی ها ما را تحویل گرفتید !! میریم اصفهان ...یه عالمه رفیق داریم اونجا !!
عالیه،تبریک میگم بهتیاد هفته نامه "توانا" افتادم،ماجراهای اقای "کا" اثر مانا نیستانیکارات حرف ندارهاز این به بعد کامل بهت سر میزنم البته قبلش برم ارشیوت رو کامل بخونمآنگ وبتم حرف ندارهراستی لینک هم کردمت.بعد از سالها خاطره هفته نامه توانا برام زنده شد!!!
روزهای زیادی از کودکی تا همین امروز که نرم نرم دارد ۴۳ سالم میشود تنها، اندوهگین و در انزوا بودم. هربار به گذشته برمیگردم یادم میآید یک گوشه ساکتتری نشسته بودم. توی حیاط خلوت پشت خانه، توی اتاق، توی آن اتاق مملو از لباس مهمانیها، توی آیینه خیره به چشمهام، توی کارگاهم، گوشهی یک روستا، پشت مبل بزرگ خانه وقتی همه خواب بودند و مادر نبود و من همیشه بیدلیل گریه میکردم! گریه کردن به مثابه خود ارضایی و به مثابه مناجاتی چیزی بود. حالا نمیدانم دیر شده یا نشده. اما نه تنها نمیخواهم گریه کنم بلکه میخواهم خیلی آگاهانه برگردم پشت مبل سیاه، توی حیاط خلوت و سایر جاها، موسیوی کوچک گریان را در آغوش بگیرم و بگویم ببین نمیخوام بهت بگم قرار است اینگوهی که توشیم جای بهتری بشه اما باور کن اصلا ارزشش را نداره. میدونم قراره چی بشه، من از همونجا اومدم پیشت، اما ببین من من من من همیشه خدا کنارت هستم.. ما باهم این رو هم رد میکنیم .. موسیو تاجینو روز رحلت #یادداشت_های_پراکنده
امشب که نه فردا عاشورا است یا تاسوعا ؟ من نمی دانم کدامیکی اولی است . حوصله ندارم به این چیزها فکر کنم .احترامتان سر جای خودش . عذا دار باشید یا عزا دار باشید . در عالم خودتان سیر کنید . خوشبحالتان اما بروید جان مادرتان توی خانه خودتان این کار را بکنید من می خواهم آلبوم جدید شاهین نجفی را گوش کنم که تازه دانلود کردم . این مرد بسیار موزیک وکلام زیبایی دارد اما خودش به شدت بی شخصیت و لمپن است . من رشتی ام مثل کامبیز وی او ای و احتمالن با انزلی چی ها مشکل باید داشته باشم . این انزلی چی ها هستند که مشکل دارند با همه . دعوا دارند کلن . توی خیابان الکی بهت گیر می دهند و گله ای میریزند سرت و با چاقو می زنندت حتی اگر حامله باشی . قدیمها که اینطوری بودند الان نمی دانم آدم شده اند یا نه ! باری، از این سر وصدا می گفتم .الان یک نواری گذاشته اند زیر پاساژ که من یک لحظه در خودم بودم دیدم صدای جیغ و داد می آید . یک آن فکر کردم مردم سوار بر سفینه شهر بازی شده اند اما داشتند عزاداری میکردند . یک یارویی با یک صدایی که عین فیلمهای پور.ن بود حین حین حین حین میکند و مردم استقبال میکنند از این جست و خیز یک...
از اینترنت چک کردم طلوع آفتاب به وقت بمبئی و بعد گفت ۵صبح. ساعت گوشی را کوک کرده اما ساعت بدنم دقیقتر بود. یک ربع به پنج بیدار شدم و دیدم ساعت را برای ۵عصر کوک کرده بودم. سریع پوشیدم و کوله را برداشتم و از هاستل بیرون پریدم. تمام طول راه کوتاه هاستل تا ساحل را دویدم. کوچه باران زده بود. خاک باران خورده بود و سنگفرشهای خیابانهای بمبئی را شسته بود. انگار خدا این هندیها را دوست دارد. صبح تا شب کثافت میریزند توی خیابان و نیمه های شب باران همه را میشوید. به بندر رسیدم. کشتی های پهلو گرفتهی چوبی. نگاه مردم غریبه. مردی که رو به آسمان و خورشید و دریا دعا میکرد. مرد تاکسیچی که ازو پرسیدم خورشید از کجا در میآید و او آدرسش را دقیق میداد: پشت آن کشتی بزرگ، کمی آنطرفتر از دروازه هندوستان، نوک آن ساختمان بلند.خورشید یک ربع دیگر بیرون میزند.. کلاغهای گرسنه، سگهای بیدار نشده، گداهای چشم باز نکرده پول طلب کرده، این هند بود.. این خورشیدی بود که از پشت دریاها و ابرها.. از این سوی کره زمین بیرون آمده و این من بودم که خورشید را بوسیده و سمت تو راهی کرده بودم.. پس از این هرکجا خورشیدم را ببینم ب...
نظرات
یه مدت نبودم خوب فعال شدی علی جاننتونستم بیام شرمندهالبته شما کارتون خیلی درسته
تو فوق العاده ای!!! حتی قبل از کشف کامپیوتر!!! راستی این و یادمه.....
در حد و اندازه شاهکاره!
یه جوری شدم
صادق خان با کامپیوتر جور در نمیاد همون سایه روشن قلم راپید بیشتر جوره..
سلام علی جان. چطوری؟ نیستی این روزا؟!!! استعداد از سر و روت میباره. اون کله پر از سوژه های نابه.حیفه داره هدر میره. اما من فکر کنم زیادی منتظر باز شدن یخ قلمت موندیا.... یکی دیگه بخر شروع کن ما منتظریم
اشکالی نداره ، چون زمان آق صادق هم کامپیوتر، و حتی (!) اینترنت هنوز کشف نشده بود، و گرنه ایشون به جای دختر اثیری با اون اخلاق گندش، سرش رو با دخترهای چت روم ها گرم می کرد و الآن به جای سنگی بر گوری ، کلی نوه و نتیجه به جای گذاشته بود ... شاید هم عمرش به دنیا بود هنوز !
سلامبا عشق و شهوت به روزم
سلام علی جان می شه خواهش خودم رو دوباره تکرار کنم ازت و شما هم اجابت کنید؟لطف می کنید آدرس و نمایشگاه دوسالانه کاریکاتور که قرار بود توی شیراز باشه رو برای من توی وبلاگم کامنت بذارید ؟؟؟؟ خیلی ممنون می شوم بدونم اصلا کاریکاتوری از شما پذیرفته شد توی دوسالانه یا نه؟روزهای خوبی در پیش داشته باشی و همیشه موفق باشی
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
کارهای من در دوسالانه پذیرفته نشد . اما وقتی رفتم کارها را پس بگیرم یکی از کاریکاتورها را پس ندادند و گفتند قرار شده یک نمایشگاه بزنیم ! همون کاریکاتور شیطان و آقا زاده اش . راستی ما امسال شیراز نمیریم ! بس که شما شیرازی ها ما را تحویل گرفتید !! میریم اصفهان ...یه عالمه رفیق داریم اونجا !!
عالیه،تبریک میگم بهتیاد هفته نامه "توانا" افتادم،ماجراهای اقای "کا" اثر مانا نیستانیکارات حرف ندارهاز این به بعد کامل بهت سر میزنم البته قبلش برم ارشیوت رو کامل بخونمآنگ وبتم حرف ندارهراستی لینک هم کردمت.بعد از سالها خاطره هفته نامه توانا برام زنده شد!!!
دنبال بز می گردید؟ همونجاست در گرانیگاه ِ حیاط ! اگه ندیدید، عکس زوم بگیرم !راستی ما اسباب کشی داریم. بیاید ببینید...
سلام علی جان .. بذاریم به حساب اینکه علی تجدد با عشق آشتی کرده ؟.......تقریبا میشه گفت آپ کردم