سلام علی جان. چطوری؟ نیستی این روزا؟!!! استعداد از سر و روت میباره. اون کله پر از سوژه های نابه.حیفه داره هدر میره. اما من فکر کنم زیادی منتظر باز شدن یخ قلمت موندیا.... یکی دیگه بخر شروع کن ما منتظریم
اشکالی نداره ، چون زمان آق صادق هم کامپیوتر، و حتی (!) اینترنت هنوز کشف نشده بود، و گرنه ایشون به جای دختر اثیری با اون اخلاق گندش، سرش رو با دخترهای چت روم ها گرم می کرد و الآن به جای سنگی بر گوری ، کلی نوه و نتیجه به جای گذاشته بود ... شاید هم عمرش به دنیا بود هنوز !
سلام علی جان می شه خواهش خودم رو دوباره تکرار کنم ازت و شما هم اجابت کنید؟لطف می کنید آدرس و نمایشگاه دوسالانه کاریکاتور که قرار بود توی شیراز باشه رو برای من توی وبلاگم کامنت بذارید ؟؟؟؟ خیلی ممنون می شوم بدونم اصلا کاریکاتوری از شما پذیرفته شد توی دوسالانه یا نه؟روزهای خوبی در پیش داشته باشی و همیشه موفق باشی _______________ ALITAJADOD پاسخ ميدهد : کارهای من در دوسالانه پذیرفته نشد . اما وقتی رفتم کارها را پس بگیرم یکی از کاریکاتورها را پس ندادند و گفتند قرار شده یک نمایشگاه بزنیم ! همون کاریکاتور شیطان و آقا زاده اش . راستی ما امسال شیراز نمیریم ! بس که شما شیرازی ها ما را تحویل گرفتید !! میریم اصفهان ...یه عالمه رفیق داریم اونجا !!
عالیه،تبریک میگم بهتیاد هفته نامه "توانا" افتادم،ماجراهای اقای "کا" اثر مانا نیستانیکارات حرف ندارهاز این به بعد کامل بهت سر میزنم البته قبلش برم ارشیوت رو کامل بخونمآنگ وبتم حرف ندارهراستی لینک هم کردمت.بعد از سالها خاطره هفته نامه توانا برام زنده شد!!!
روزهای زیادی از کودکی تا همین امروز که نرم نرم دارد ۴۳ سالم میشود تنها، اندوهگین و در انزوا بودم. هربار به گذشته برمیگردم یادم میآید یک گوشه ساکتتری نشسته بودم. توی حیاط خلوت پشت خانه، توی اتاق، توی آن اتاق مملو از لباس مهمانیها، توی آیینه خیره به چشمهام، توی کارگاهم، گوشهی یک روستا، پشت مبل بزرگ خانه وقتی همه خواب بودند و مادر نبود و من همیشه بیدلیل گریه میکردم! گریه کردن به مثابه خود ارضایی و به مثابه مناجاتی چیزی بود. حالا نمیدانم دیر شده یا نشده. اما نه تنها نمیخواهم گریه کنم بلکه میخواهم خیلی آگاهانه برگردم پشت مبل سیاه، توی حیاط خلوت و سایر جاها، موسیوی کوچک گریان را در آغوش بگیرم و بگویم ببین نمیخوام بهت بگم قرار است اینگوهی که توشیم جای بهتری بشه اما باور کن اصلا ارزشش را نداره. میدونم قراره چی بشه، من از همونجا اومدم پیشت، اما ببین من من من من همیشه خدا کنارت هستم.. ما باهم این رو هم رد میکنیم .. موسیو تاجینو روز رحلت #یادداشت_های_پراکنده
حالا در خانه جدیدم . خانه بزرگ است . بزرگ یعنی از خانه هایی که داشتیم تا بحال بزرگتر . اولین خانه ای که داشتیم یک خانه بود در حد یک راهرو که باید یکوری خودمان را از اتاق خواب به آشپزخانه می رساندیم .گاهی اوقات رسیدن به توالت سخت بود و جانکاه و ایراداتی بر ما وارد می شد . جمعه ها یادم است وقتی می رفتیم خانه پدری ام من کله معلق می زدم سر سفره و می دویدم مثل دیوانه ها . خودم هم نمی دانستم چرا واقعن . خانه بعدی بزرگتر بود اما موش داشت و نقشه کشی اش خیلی بد بود و پرتی زیاد داشت و من دستم به خون چند موش آلوده شد . عمله ها با همدیگر شور کردند و آن خانه را ساخته بودند . عین این فیلمهایی که فیلمنامه ندارد یا این نود شبی ها که می گویند بروید جلوی دوربین بزنید توی سرو کله خودتان ملت بخندند . اینطور خانه ای بود . دوتا خانه دیگر عوض کردیم تا آمدیم اینجا و اینجا بزرگ است برایمان . خوب است . توالت فرنگی دارد و من توالت اینطوری دوست دارم . از یکجا باید فرهنگ را شروع کرد . ما که نمی توانیم برویم اروپا پس اروپا را بیاوریم اینجا و چه جایی به تر از توالت که ارادت دارم به ایشان . پرده ها را کرکره ای چوبی...
نظرات
یه مدت نبودم خوب فعال شدی علی جاننتونستم بیام شرمندهالبته شما کارتون خیلی درسته
تو فوق العاده ای!!! حتی قبل از کشف کامپیوتر!!! راستی این و یادمه.....
در حد و اندازه شاهکاره!
یه جوری شدم
صادق خان با کامپیوتر جور در نمیاد همون سایه روشن قلم راپید بیشتر جوره..
سلام علی جان. چطوری؟ نیستی این روزا؟!!! استعداد از سر و روت میباره. اون کله پر از سوژه های نابه.حیفه داره هدر میره. اما من فکر کنم زیادی منتظر باز شدن یخ قلمت موندیا.... یکی دیگه بخر شروع کن ما منتظریم
اشکالی نداره ، چون زمان آق صادق هم کامپیوتر، و حتی (!) اینترنت هنوز کشف نشده بود، و گرنه ایشون به جای دختر اثیری با اون اخلاق گندش، سرش رو با دخترهای چت روم ها گرم می کرد و الآن به جای سنگی بر گوری ، کلی نوه و نتیجه به جای گذاشته بود ... شاید هم عمرش به دنیا بود هنوز !
سلامبا عشق و شهوت به روزم
سلام علی جان می شه خواهش خودم رو دوباره تکرار کنم ازت و شما هم اجابت کنید؟لطف می کنید آدرس و نمایشگاه دوسالانه کاریکاتور که قرار بود توی شیراز باشه رو برای من توی وبلاگم کامنت بذارید ؟؟؟؟ خیلی ممنون می شوم بدونم اصلا کاریکاتوری از شما پذیرفته شد توی دوسالانه یا نه؟روزهای خوبی در پیش داشته باشی و همیشه موفق باشی
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
کارهای من در دوسالانه پذیرفته نشد . اما وقتی رفتم کارها را پس بگیرم یکی از کاریکاتورها را پس ندادند و گفتند قرار شده یک نمایشگاه بزنیم ! همون کاریکاتور شیطان و آقا زاده اش . راستی ما امسال شیراز نمیریم ! بس که شما شیرازی ها ما را تحویل گرفتید !! میریم اصفهان ...یه عالمه رفیق داریم اونجا !!
عالیه،تبریک میگم بهتیاد هفته نامه "توانا" افتادم،ماجراهای اقای "کا" اثر مانا نیستانیکارات حرف ندارهاز این به بعد کامل بهت سر میزنم البته قبلش برم ارشیوت رو کامل بخونمآنگ وبتم حرف ندارهراستی لینک هم کردمت.بعد از سالها خاطره هفته نامه توانا برام زنده شد!!!
دنبال بز می گردید؟ همونجاست در گرانیگاه ِ حیاط ! اگه ندیدید، عکس زوم بگیرم !راستی ما اسباب کشی داریم. بیاید ببینید...
سلام علی جان .. بذاریم به حساب اینکه علی تجدد با عشق آشتی کرده ؟.......تقریبا میشه گفت آپ کردم