یادداشتهای پراکنده

فیس بوک یک تنگ شیشه ای است . می نشینی تویش صاحبت تورا میبرد توی باغ و دلت شاد میکند . اما این درست نیست . یکجای کار ایراد دارد که تو داری هر روز غمگین تر میشوی . ملک الشعرای بهار - با احترام فروان- چرند گفتند . الان که فیس بوک داریم میفهیم که حرف مفت زدند ایشان. بردن قفس تو باغ دلت را شاد نمی کند . بلکه بیشتر به حسرتت افزون میکند . می نشینی عکس ملت را نگاه میکنی . سفرهایشان را . غذاهایشان را . دوستانشان را . جنگولک بازی هایشان را . بعدن چشم باز میکنی میبینی چی شد ؟ تو هنوز توی تنگت هستی . از پشت کامپیوتر که بلند میشوی همان همستر توی تنگ شیشه ای میشوی و که برای رسیدن به بادوم زمینی توی آن دور باطل ِخودت هی چرخ چرخ میزنی و بازی بازی میکنی .