بهار لعنتی ات مبارک

آری آری بدرود ای زمستان عزیز . ای سرمای شیرین .. ای گرمای پالتوی قهوه ای من .فردا می روی با تمام چیز میزهای دوست داشتنی ات عزیزکم . 

بدرود ای شبهای سرد و نمور غمزده من . بدرود ای دقایق دلواپسی زودتر به خانه رسیدن از سرمای مرد افکن . بدرود ای بخاری کنج خانه نشسته . بدرود ای هات شاکلت کافی شاپ مرکز خرید گلسار . گرچه طعم مزخرفی بود آن فاضلاب مذاب اما باز همان بدرود ای هات شاکلت ، ای مرکز خرید ، ای بوی خوش پاساژ ..

چه تماشایی بودی ای زمستان و خواهرت پائیز حتی ، ای دلبرکان غمگین من .. ای جورابهای پشمی ، ای بوت 

بدرود ای دوستی های دور همی و چرت و پرتهای رایج مردانه . ای کاش .. ای کاش ..ای کاش ، زمستان ابدی بود ، پالتو ابدی بود ، شالگردن سبز سه متری ، دستکش مشکی گپ ، ابدی بود ، همیشگی بود .. مشکی بود .

امشب تو میروی و ما به بهار لعنتی سلامی دوباره خواهیم داد . به فصل آلرژی و گلهای بد بو ، به خاطره عن پیک شادی ، به عرق زیر بغل  ، به رد سفید مام زیر بغل روی پیرهن تیره .. سلام ای فصل افسردگی من ، سلام شرشر عرق ، سلام ای بهار بی مصرف افتاده ، ای توهم شادی ،  ای روزهای بی هودگی  ، فرسودگی ، بی پول ِگی ...

 سلام ای روزهای ماچ بازی زورگی و تف مالی شدنهای دم به دقیقه ، گداباهار .

کاشکی کاشکی زمستان ابدی بود .. کاشکی آش رشته بود .. شله قلمکار بود ،" آشنایی با مادر بود .". مارشال و لی لی بود ، تد بود ،  بارنی بود .

گرچه با من سر سازگاری نداشتی کافی میکس - که هر بار تورا سراندم به یک طرف که بازت کنم دربت آنیکی طرف بود و دوباره سراندمت اینوری - اما کاش کافی میکس بود ،  کاپو چینو بود . ابدی بود 

بی تو ای زمستان ..ای صبحانه ی گلوگاه پنهانه من (!) دیگر در هیچ عکسی نخواهم خندید ..ولو زورکی  ، ولو الکی..