رد شدن به محتوای اصلی

F....N....F

+;نوشته شده در ;2009/1/20ساعت;14:1 توسط;.:ALITAJADOD:.; |;

نظرات

Drago گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 14:39

1.اول!(مرسي گوگل ريدر!)2.اوه ايندفه خود كارتونيست هم توي كارتونه
خودنویس گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 14:42

بدجوری منتظرم.(I'm waiting; and Life's waiting)در ضمن یه پیشنهاد:خوب می شه اگر بعضی موقع ها مثل همین، از پشت صحنه کار هاتون هم عکش منتشر کنید. من که خیلی به گرافیک دوبعدی از هر لحاظ علاقه مندم، بدجوری با این پشت صحنه حال کردم.
احمد آزادی گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 15:41

سلام ...چی بگم والله ما که چیزی دستگیرمون نشد . آنهایی که حدس میزدیم درست در نمی آمد این یکی که دیگه واویلا ...از بس آی کیو بالاست دیگه شاد و پاینده باشید
اسپایدرمرد گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 15:55

مهارتت در عکاسی با دست چپ مثل کشیدن نقاشی با دستت راستت میمونه..!
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
:)
فانتازیو گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 16:41

ویتینگ کردم...
آندیا گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 20:48

اینم 2 روز دیگه میاد روی پرده؟ باید جالب باشه.
زندونی گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 23:18

مسئله اصلاَ دین و آئین و تعداد زن‌های آدم‌ها نیست.. مسئله آن عطری‌ست که ازشان توی زندگی‌شان آن وقت‌هایی که می‌خواهند خوب جلوه کنند به مشام می‌رسد..
معتاد گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 23:32

این یه مرد که بعد از دیدن خیانت زنش پشت در اتق بی حال افتاده
معتاد گفت…
سه شنبه 1 بهمن1387 ساعت: 23:33

این یک کارتن خوابه
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
شما هنوز 18 فرصت دیگر دارید :)
Mory گفت…
چهارشنبه 2 بهمن1387 ساعت: 0:0

اوه! خیلی وقت بود این آهنگ پس زمینه رو نشنیده بودم... آخرین باری که شنیدم همین حالی که الان پیدا کردم رو داشتم... شدیدا تاثیر گذاره ... مخصوصا روی وبلاگ های با رنگ تیره... مطالب و کاریکاتور هات رو به مرور میبینم ... درکت میکنیم داداش... هر چند ما رو هم هیچکس درک نکرد...
بهاره گفت…
چهارشنبه 2 بهمن1387 ساعت: 13:38

چه درمانده ست قیافه ی این طفلی مرده...تو اون یکی قبلیه که دل و جگرمون رو آوردی جلو چشمون ! ببینیم تو این یکی چجوری دلمون رو قیلی ویلی می کنی از همدردی...!اینقدر با احساسات این مردم کارتون نگاه کن بازی نکن آخه مرد !چه دست هنرمندی در ضمن ! :) خوش بختیم !
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
چه چیز جدیدی از من کشف کردی که خوشبخت شدی :) ؟
م.الف گفت…
چهارشنبه 2 بهمن1387 ساعت: 14:20

راستش نمی دونم از چهره کسی الهام گرفتی یا نه ولی چهره اش من رو یاد یه بنده خدایی می اندازه. تو هم میشناسیش. همه می شناسیمش. در دنیا تابلو شده است
_______________
ALITAJADOD پاسخ ميدهد :
نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی نکنید آقاجان!
معتاد گفت…
چهارشنبه 2 بهمن1387 ساعت: 16:46

این توییاین احمدی نژادهاین مک مورفیهاین تام کوروزهاین کروبیهاین وضعیت اقتصادیه
پریسا گفت…
چهارشنبه 2 بهمن1387 ساعت: 23:38

باحاله...:-) اما من متوجه نشدم چرا مچ دستتونو سیاه کردید؟!!:-(
؟ گفت…
پنجشنبه 3 بهمن1387 ساعت: 19:53

بازسازی اینم؟ شبیه اون پسرس که تو تاکسی رفته بود تو فکر و خیال...
والریا گفت…
پنجشنبه 3 بهمن1387 ساعت: 23:20

چه دست قشنگی ...

پست‌های معروف از این وبلاگ

اینجا چراغی روشنه

حالا در خانه جدیدم . خانه بزرگ است . بزرگ یعنی از خانه هایی که داشتیم تا بحال بزرگتر . اولین خانه ای که داشتیم یک خانه بود در حد یک راهرو که باید یکوری خودمان را از اتاق خواب به آشپزخانه می رساندیم .گاهی اوقات رسیدن به توالت سخت بود و جانکاه و ایراداتی بر ما وارد می شد . جمعه ها یادم است وقتی می رفتیم خانه پدری ام من کله معلق می زدم سر سفره  و می دویدم مثل دیوانه ها . خودم هم نمی دانستم چرا واقعن . خانه بعدی بزرگتر بود اما موش داشت و نقشه کشی اش خیلی بد بود و پرتی زیاد داشت و من دستم به خون چند موش آلوده شد . عمله ها با همدیگر شور کردند و آن خانه را ساخته بودند . عین این فیلمهایی که فیلمنامه ندارد یا این نود شبی ها که می گویند بروید جلوی دوربین بزنید توی سرو کله خودتان ملت بخندند . اینطور خانه ای بود . دوتا خانه دیگر عوض کردیم تا آمدیم اینجا و اینجا بزرگ است برایمان . خوب است . توالت فرنگی دارد و من توالت اینطوری دوست دارم . از یکجا باید فرهنگ را شروع کرد . ما که نمی توانیم برویم اروپا پس اروپا را بیاوریم اینجا و چه جایی به تر از توالت که ارادت دارم به ایشان .  پرده ها را کرکره ای چوبی...

یادداشتهای پراکنده

  روزهای زیادی از کودکی تا همین امروز که نرم نرم دارد ۴۳ سالم میشود تنها، اندوهگین و در انزوا بودم. هربار به گذشته برمیگردم یادم می‌آید یک گوشه ساکت‌تری نشسته بودم. توی حیاط خلوت پشت خانه، توی اتاق، توی آن اتاق مملو از لباس مهمانی‌ها، توی آیینه خیره به چشمهام، توی کارگاهم، گوشه‌ی یک روستا، پشت مبل بزرگ خانه وقتی همه خواب بودند و مادر نبود و من همیشه بی‌دلیل گریه میکردم! گریه کردن به مثابه خود ارضایی و به مثابه مناجاتی چیزی بود. حالا نمیدانم دیر شده یا نشده. اما نه تنها نمیخواهم گریه کنم بلکه میخواهم خیلی آگاهانه برگردم پشت مبل سیاه، توی حیاط خلوت و سایر جاها، موسیوی کوچک گریان را در آغوش بگیرم و بگویم ببین نمیخوام بهت بگم قرار است این‌گوهی که توشیم جای بهتری بشه اما باور کن اصلا ارزشش را نداره. میدونم قراره چی بشه، من از همونجا اومدم پیشت، اما ببین من من من من همیشه خدا کنارت هستم.. ما باهم این رو هم رد میکنیم .. موسیو تاجینو روز رحلت  #یادداشت_های_پراکنده

آخه آقامه دوسش دارم ( یه یه یه یه نُنُر ! )

امشب که نه فردا عاشورا است یا تاسوعا ؟ من نمی دانم کدامیکی اولی است . حوصله ندارم به این چیزها فکر کنم .احترامتان سر جای خودش . عذا دار باشید یا عزا دار باشید . در عالم خودتان سیر کنید . خوشبحالتان اما بروید جان مادرتان توی خانه خودتان این کار را بکنید من می خواهم آلبوم جدید شاهین نجفی را گوش کنم که تازه دانلود کردم . این مرد بسیار موزیک وکلام زیبایی دارد اما خودش به شدت بی شخصیت و لمپن است . من رشتی ام مثل کامبیز وی او ای و احتمالن با انزلی چی ها مشکل باید داشته باشم . این انزلی چی ها هستند که مشکل دارند با همه . دعوا دارند کلن . توی خیابان الکی بهت گیر می دهند و گله ای میریزند سرت و با چاقو می زنندت حتی اگر حامله باشی . قدیمها که اینطوری بودند الان نمی دانم آدم شده اند یا نه ! باری، از این سر وصدا می گفتم .الان یک نواری گذاشته اند زیر پاساژ که من یک لحظه در خودم بودم دیدم صدای جیغ و داد می آید . یک آن فکر کردم مردم سوار بر سفینه شهر بازی شده اند اما داشتند عزاداری میکردند . یک یارویی با یک صدایی که عین فیلمهای پور.ن  بود حین حین حین حین میکند و مردم استقبال میکنند از این جست و خیز یک...